Efektywność nawożenia runi łąkowej azotem stosowanym w nawozie płynnym i stałym

W latach 1999–2001 w ścisłym doświadczeniu polowym badano reakcje runi łąkowej na nawożenie roztworami mocznika o 20, 30 i 40% stężeniu, w odniesieniu do nawożenia saletrą amonową w formie stałej. Badania prowadzono w aspekcie efektywności nawożenia azotem runi łąkowej. Uzyskane w pracy wyniki wskazują, że wzrastające dawki azotu w sposób istotny zwiększały pobranie azotu z plonem roślin. Najwięcej tego składnika pobrała ruń nawożona 40% roztworem mocznika. Efektywność rolnicza i fizjologiczna nawożenia runi azotem istotnie malała wraz ze wzrostem dawki azotu. Ponadto większą efektywność rolniczą i mniejszą efektywność fizjologiczną uzyskano pod wpływem stosowania płynnej formy nawozu. Wykorzystanie azotu z nawozów nie zmieniało się istotnie pod wpływem zastosowanych w doświadczeniu dawek azotu. Natomiast dolistne stosowanie azotu zwiększało wykorzystanie tego składnika w stosunku do nawożenia stałą formą nawozu. Wykorzystanie azotu z roztworu mocznika było o 8,1% większe niż z saletry amonowej.