Poczucie koherencji a style radzenia sobie ze stresem w grupie młodzieży nieprzystosowanej społecznie

Celem artykułu jest odpowiedź na pytanie, czy poziom poczucia koherencji łączy się ze stylami radzenia sobie ze stresem w grupie osób badanych. Założono, że w grupie młodzieży nieprzystosowanej poczucie koherencji będzie korelowało pozytywnie ze strategiami radzenia sobie ze stresem opartymi na rozwiązywaniu problemów oraz poszukiwaniu kontaktów towarzyskich, natomiast negatywnie ze strategiami opartymi na ujawnianiu emocji. W badaniach zastosowano Kwestionariusz Orientacji Życiowej (SoC-29) i Kwestionariusz Radzenia Sobie w Sytuacjach Stresowych (CISS) W grupie młodzieży nieprzystosowanej współczynniki korelacji wskazują na umiarkowany, dodatni związek poczucia koherencji i jego trzech komponentów: poczucia zrozumiałości, poczucia zaradności, poczucia sensowności ze stylem skoncentrowanym na zadaniu. Wystąpiła również korelacja dodatnia pomiędzy ogólnym poczuciem koherencji a poszukiwaniem kontaktów towarzyskich. Istotne statystycznie współczynniki korelacji otrzymano również między stylem skoncentrowanym na emocjach a ogólnym poczuciem koherencji i jego trzema składnikami.