Element szczególny w otoczeniu – ślady Rotunda romańska na Wzgórzu Tumskim w Płocku

Od zarania cywilizacji człowiek – homo constructor – intuicyjnie dąży do przekształcania swego otoczenia oraz porządkowania go według sobie znanego sensu, w sposób bardziej lub miej trwały. W tej działalności nie tylko wielkie budowle, ale nawet te najmniej trwałe człowiecze dzieła, stają się w pewnej przestrzeni czasowej śladem – sygnum twórczych działań. Artykuł zawiera rys historyczny romańskiej rotundy – szczególnego elementu w przestrzeni krajobrazu kulturowego Wzgórza Tumskiego w Płocku, która pozostaje nie tylko jako ślad w płaszczyźnie programowej tego miejsca, ale dziś jest rzeczywistym śladem – symbolicznie zaznaczonym miejscem jej istnienia. Jest to jeden z tych śladów, który raz, że spełnia oczywistość historyczną, a dwa – staje się ekspozycją elementu szczególnego w krajobrazie.