GLOSA DO WYROKU WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W RZESZOWIE Z 7 MARCA 2019 R., II SA/RZ 1159/181

W glosowanym wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie nie znalazł podstaw do odstąpienia od obligatoryjnego zatrzymania prawa jazdy kierującego pojazdem, który przekroczył dozwoloną prędkość na obszarze zabudowanym o ponad 50 km/h. Wskazał, że przekroczenie prędkości nie było jedynym sposobem uchylenia niebezpieczeństwa dla zdrowia i życia, nie został zatem spełniony wymóg subsydiarności stanu wyższej konieczności. Syn Ł.G. nie znajdował się z nim w pojeździe, a wezwane Pogotowie ratunkowe było w drodze do dziecka. Podał sąd również w wątpliwość istnienie bezpośredniego niebezpieczeństwa dla życia i zdrowia dziecka, przez co również nie były spełnione warunki art. 102 ust. 1 pkt 1aa ustawy z 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami. Przybyłe na miejsce Pogotowie ratunkowe takiego stanu zagrożenia nie stwierdziło. Prawidłowo również wskazał sąd zachodzącą relację między ratowanym dobrem i dobrem zagrożonym jazdą kierującego ponad dozwoloną prędkość. Dobrem ratowanym (pozornie) było życie i zdrowie dziecka, zaś dobrem realnie narażonym na zagrożenie życie i zdrowie innych uczestników ruchu. Bezpieczeństwo w komunikacji stanowi bowiem dobro prawne mieszczące w sobie ochronę życia, zdrowia i mienia innych osób.