Przestępstwo samouwolnienia się Uwagi na tle orzeczeń Sądu Najwyższego o sygn I KZP 11/16 oraz I KZP 3/17

Problematyka przedstawiona w artykule dotyczy kwestii odpowiedzialności karnej skazanego odbywającego karę pozbawienia wolności z zastosowaniem systemu dozoru elektronicznego, który w okresie jej odbywania oddala się samowolnie z miejsca jej wykonywania lub też w inny sposób dokonuje obejścia zabezpieczeń. W związku z tym powstało zagadnienie prawne, które zostało przedstawione Sądowi Najwyższemu i które dotyczyło możliwości kwalifikowania takiego zachowania z art. 242 § 1 k.k. przewidującego odpowiedzialność karną za przestępstwo tzw. samouwolnienia się. W wyroku SN stanął na stanowisku, że co do zasady taka kwalifikacja prawna czynu sprawcy jest dopuszczalna, z czym jednakże nie można się zgodzić, ponieważ pojęcie „uwolnienia się od pozbawienia wolności” na gruncie art. 242 § 1 k.k. wykładać należy wąsko, tzn. obejmuje ono jedynie sytuacje faktycznego pozbawienia wolności. Tymczasem stosowanie dozoru elektronicznego stoi w sprzeczności z tak określonym pozbawieniem wolności.