Ideał wychowawcy w procesie rozwoju cnót młodego człowieka

Artykuł jest próbą ukazania sposobów i płaszczyzn zdobycia cnót przez młodego człowieka w pierwszych okresach jego życia (prenatalnym, noworodkowym, niemowlęcym i poniemowlęcym) oraz ukazania ideału wychowawcy, który będzie rozwijał owe cnoty w sowim wychowanku. Wolicjonalność potrzebna do rozwijania cnót, które zakładają użycie rozumu, powstaje dopiero po 3 roku życia, stąd pierwsze lata bywają często pomijane w perspektywie wychowania i aretologii. Artykuł porusza tę trudną płaszczyznę wczesnego dzieciństwa, kreśląc wagę tego okresu w procesie rozwoju cnót. Powyższe treści ukazują znaczenie wychowania jako wezwania do rozwoju cnót w swoim wychowanku, obszernie przedstawiają istotę każdej cnoty ujętej w katalogu cnót zgodnym z nauczaniem Kościoła katolickiego oraz ukazują syntezę poszczególnych etapów życia młodego człowieka, uwzględ- niając jego rozwój fizyczny, psychiczny, społeczny i duchowy.