Poczucie tożsamości młodzieży dorastającej. Badania jakościowe

Dorastanie to czas przejścia z okresu dzieciństwa do dorosłości. Jednym z najistotniejszych zadań tego okresu jest ukształtowanie poczucia tożsamości. Zgodnie z teorią stadiów rozwoju psychospołecznego Erika Eriksona (1968), na okres adolescencji przypada kryzys tożsamościowy, a najważniejszym pytaniem staje się: kim jestem? W prezentowanym artykule szczegółowiej podjęto problem treści poczucia tożsamości oraz formy jego prezentacji u nastolatków w wieku 13–19 lat. Za pomocą autorskiego narzędzia przeprowadzono badania jakościowe wśród uczniów szkół gimnazjalnej oraz licealnej (badania zakończyły się jeszcze przed całkowitą likwidacją tego podziału szkół). W badaniu wzięło udział 188 uczniów (N = 188, uczniowie szkoły gimnazjalnej n = 96, uczniowie szkoły licealnej n = 92, średnia wieku = 16,20). W wyniku przeprowadzonych analiz okazało się, iż istnieją pewne różnice w zakresie treści i formy wypowiedzi na temat własnej tożsamości między uczniami szkół gimnazjalnej i licealnej. Na ich podstawie można również stwierdzić, że młodzież różnicują nie tylko konkretne treści, ale w ogóle umiejętność bądź nieumiejętność odpowiedzi na pytanie o to, kim się jest. Dorastanie to czas przejścia z okresu dzieciństwa do dorosłości. Jednym z najistotniejszych zadań tego okresu jest ukształtowanie poczucia tożsamości. Zgodnie z teorią stadiów rozwoju psychospołecznego Erika Eriksona (1968), na okres adolescencji przypada kryzys tożsamościowy, a najważniejszym pytaniem staje się: kim jestem? W prezentowanym artykule szczegółowiej podjęto problem treści poczucia tożsamości oraz formy jego prezentacji u nastolatków w wieku 13–19 lat. Za pomocą autorskiego narzędzia przeprowadzono badania jakościowe wśród uczniów szkół gimnazjalnej oraz licealnej (badania zakończyły się jeszcze przed całkowitą likwidacją tego podziału szkół). W badaniu wzięło udział 188 uczniów (N = 188, uczniowie szkoły gimnazjalnej n = 96, uczniowie szkoły licealnej n = 92, średnia wieku = 16,20). W wyniku przeprowadzonych analiz okazało się, iż istnieją pewne różnice w zakresie treści i formy wypowiedzi na temat własnej tożsamości między uczniami szkół gimnazjalnej i licealnej. Na ich podstawie można również stwierdzić, że młodzież różnicują nie tylko konkretne treści, ale w ogóle umiejętność bądź nieumiejętność odpowiedzi na pytanie o to, kim się jest.