Konkordat między Polską i Stolicą Apostolską jako wypróbowana forma pokojowego i konsensualnego określenia wzajemnych relacji i sytuacji prawnej katolików mieszkających na terytorium Rzeczypospolitej

Autor opracowania usiłuje zgłębić okoliczności przyjęcia i treść kolejnych umów między Polską a Stolicą Apostolską, wskazuje na szczególny charakter konkordatów, ich przedmiot i ewolucję w zakresie formy określania norm prawnych istotnych dla obu stron. Postuluje przy tym nowe lub dodatkowe uregulowanie niektórych spraw, w tym tych dotyczących instytucji małżeństwa, ochrony życia ludzkiego, szkół doktorskich w kościelnych jednostkach naukowych i organów uprawnionych do nadawania stopnia doktora w tych jednostkach, ochrony zabytkowych obiektów sakralnych i dokumentów o dużej wartości historycznej i artystycznej przechowywanych w archiwach kościelnych. Wspomniane wnioski de lege ferenda podyktowane są zmianami społecznymi i nowymi regulacjami niektórych kwestii w prawie Unii Europejskiej i prawie polskim.