Dylematy wokół ustawy kanonicznej (I) - ordinatio rationis czy fidei w świetle encykliki fides et ratio

Treścią opracowania są dylematy związane z definicją ustawy zaproponowaną przez św. Tomasza z Akwinu. Uwaga została skoncentrowana wokół jej pierwszego elementu, jakim jest ordinatio. Przyjęcie definicji ustawy kanonicznej poznanej jako ordinatio fidei nie oznacza biernej roli rozumu w jej akceptacji, gdyż akt wiary pozostaje aktem ludzkiego rozumu, którego przedmiotem jest prawda uznana za taką mocą Boskiego autorytetu. Rola rozumu nie sprowadza się jedynie do historycznego ujmowania i kształtowania wymagań prawa Bożego. Ustawa kanoniczna, która jest jedynie ludzkim środkiem do przekazu wiary o prawnie zobowiązującym charakterze jest wyrazem tego aktu, poprzez który przyjmuje się za prawdę to, co zostało przez Boga objawione, a następnie w normy ujęte. Ordinatio fidei znajduje swoje miejsce w normie wiary (fides qua) i jej akceptacji (fides quae) a ordinatio rationis w procesie ujęcia jej za pomocą narzędzia jakim jest akt normatywny w postaci ustawy.