Próba uchwycenia charakteru prawnego instytucji zaręczyn oraz skutki związane z ich odwołaniem w świetle prawa polskiego ze wskazaniem regulacji w prawie niemieckim i włoskim

Gdy z ustawodawstwa polskiego likwidowano regulację prawną zaręczyn, w środowisku prawniczym panowało powszechne przekonanie o braku potrzeby istnienia takiej kodyfikacji prawnej. Znaczenie obietnicy małżeństwa umniejszono raczej do rangi zakorzenionego w historii obyczaju, odmawiając jej doniosłości prawnej. Obecnie doktryna przyjmuje różne koncepcje, które mogłyby określić charakter prawny zaręczyn. Oprócz wskazania rysu historycznego instytucji zaręczyn, w niniejszym artykule znalazły się teoretyczne rozważania na temat charakteru prawnego przyrzeczenia małżeństwa. Z praktycznego punktu widzenia tego zwyczaju niezwykle istotne zdało się także wskazanie rozwiązań prawnych, jakie mogą mieć zastosowanie w przypadku ewentualnej odpowiedzialności odszkodowawczej nupturienta zrywającego przyrzeczenie w związku z wydatkami poczynionymi na organizację zaślubin i przyjęcia weselnego. Całość dopełnia odniesienie do jurydycznych uregulowań zaręczyn w prawie niemieckim oraz włoskim.