Izvori, geneza i priroda secesionističke retorike u Republici Srpskoj

Bosna i Hercegovina (BiH) je složena državna zajednica sastavljena od dva entiteta i tri konstitutivna naroda. Ta činjenica je posljedica građanskog rata 1992-95. godine, koji je promijenio etničku strukturu BiH. U institucionalnom smislu entitetima je u Dejtonu dat vrlo visok nivo političke samostalnosti. Tzv. “entitetski veto” je nastao u Dejtonu i primjenjuje se u mnogim ključnim tijelima – od Doma naroda, Predstavničkog doma Parlamentarne skupštine BiH, do Predsjedništva BiH. Pored toga, tvrdi se da BiH nema tzv. unutrašnje priznanje i mnogi od aktera na političkoj sceni zagovaraju radikalne ustavne promjene koje bi narušile ili čak potpuno promijenile “Dejtonsku” arhitekturu BiH. Imajući u vidu ove faktore, ne iznenađuje prisutnost secesionističke retorike u političkom prostoru BiH. U ovom radu analiziraćemo secesionističku retoriku u Republici Srpskoj (RS) i pokušaćemo da opišemo moguću secesionističku strategiju u njenim glavnim linijama. Cilj nam je utvrditi da li se može reći da secesionistički argumenti, retorika i eventualno politike predstavljaju integralnu strategiju i koherentnu političku platformu ili su motivisane dnevnopolitičkim razlozima. Takođe ćemo pokušati utvrditi koliko je ova secesionistička retorika institucionalizovana, tj. koliko je zastupljena u zvaničnim dokumentima institucija RS i/ili glavnih političkih stranaka, a koliko ostaje na nivou društvenih pokreta i/ili pojedinačnih političkih subjekata.