SRPSKO-SLOVAČKA DVOJEZIČNOST U VIŠEJEZIČNOJ VOJVODINI

Dvojezičnost u Vojvodini predstavlja prirodnu pojavu. Istraživanja slovačko-srpske dvojezičnosti su sve popularnija u 21. veku, pre svega među dvojezičnim lingvistima i psiholozima u Vojvodini (Mijavec, Dudok, Tirova, Šimonji-Černak). Ovi naučnici su se bavili istraživanjem slovačko-srpske dvojezičnosti čiji nosioci su vojvođanski Slovaci, te uticaj na maternji slovački jezik, preplitanje jezičkih kodova, pedagoške aspekte dvojezičnosti... Međutim pored Slovaka, dvojezični govornici koji paralelno u svakodnevnom životu koriste i srpski i slovački jezik su i pripadnici većinskog srpskog stanovništva koji žive u mešovitim sredinama. Cilj istraživanja je bio da analiziramo upravo tu srpsko-slovačku dvojezičnost. Odgovarajući na 20 pitanja u anketi, 15 ispitanika se izjasnilo o tome koliko su savladali slovački jezik, kada, koliko često i sa kim komuniciraju na slovačkom, šta su prednosti, a šta mane dvojezičnosti. Rezultati ankete nam pokazuju, da svi ispitanici smatraju da dvojezičnost ima više prednosti nego mana, a da upotreba slovačkog ili srpskog jezika zavisi od komunikacijske situacije i potrebe. Svi ispitanici dobro vladaju dijalekatskim oblikom slovačkog jezika, koji su naučili u mešovitim sredinama. Ispitanici koji su imali i formalno obrazovanje – pohađali časove slovačkog jezika, pokazali su da su kompetentniji u pisanju na slovačkom, te komunikaciji na književnom slovačkom.