Współczesne wyzwania stojące przed planowaniem przestrzennym w świetle pardygmatu zrównoważonego rozwoju

Niniejszy artykuł stanowi próbę wskazania autorskiej koncepcji zmian w systemie planowania przestrzennego i planowania rozwoju w Polsce.We wprowadzeniu do pracy scharakteryzowano krótko ewolucję planowania od narzędzia urbanistycznego służącego głównie porządkowaniu fizycznej przestrzeni do instrumentu służącego pobudzaniu procesów rozwoju i optymalizacji wykorzystania różnych zasobów. Wskazano na potrzebę integracji i stosowania podejścia funkcjonalnego w planowaniu. W dalszej części artykułu przybliżono wybrane, najistotniejsze słabości instytucjonalne obniżające skuteczność systemu planowania przestrzennego w Polsce. Mając je na względzie, w drugiej części artykułu zarysowano autorską koncepcję zmian na poziomie lokalnego i regionalnego planowania. Tekst kończy krótkie podsumowanie odnoszące się do warunków jakie muszą być spełnione dla wprowadzenia proponowanych zmian w systemie planowania rozwoju.