Marynarze w walce o granice i niepodległość Polski w latach 1918-1920

Miejsce i rola Polskiej Marynarki Wojennej w walce o granice i niepodległość w latach 1918-1920 to temat, który nie znalazł dotąd godnego miejsca w piśmiennictwie naukowym. Pomimo iż ukazało się wiele opracowań na temat narodzin Drugiej Rzeczypospolitej, to tylko nieznaczny ich procent traktuje o roli Polskiej Marynarki Wojennej w tym obszarze. Tymczasem – moim zdaniem – nawet pobieżna analiza dokonań marynarzy w tym obszarze upoważnia nas do stwierdzenia, iż była ona znacząca zarówno w czasie pokoju, jak i w czasie wojny. Szczególnym tego wyrazem była rola Polskiej Marynarki Wojennej w rewindykacji Pomorza i udział marynarzy w wojnie polsko-rosyjskiej. Trzeba dodać, że marynarze w wojnie polsko-rosyjskiej walczyli nie tylko na wodzie (Flotylle Rzeczne: Pińska i Wiślana), ale także na lądzie w roli piechoty. Do tego bezprecedensowego w historii wojskowości zdarzenia, jakim było powołanie rozkazem Ministra Spraw Wojskowych Pułku Morskiego, doszło na wniosek ówczesnego dowódcy Polskiej Marynarki Wojennej, kontradmirała Kazimierza Porębskiego. Tym intrygującym zagadnieniom związanym z genezą, rozwojem i działalnością Polskiej Marynarki Wojennej w okresie budowy zrębów II Rzeczypospolitej poświęcony jest niniejszy artykuł, opracowany na podstawie najnowszych przedmiotowych badań.