The Liturgical Offering of Boredom

Znudzenie podczas ofiary liturgicznej Czy istnieje coś takiego jak nudny rytuał, czy raczej nuda jest afektywnym przeżyciem podmiotu? W artykule autor stawia tezę, że nic – łącznie z posoborowymi obrzędami Kościoła – nie może być z natury nudne. Nuda – lub wyraźniej poddanie się nudzie – jest duchową chorobą późnej nowoczesności. Artykuł wychodzi od analizy zjawiska nudy, ze szczególnym uwzględnieniem nudy w jakiejś cyfrowej ekologii. Następnie zwrócono uwagę na symptomy nudy badane przez teoretyków społecznych i kulturowych w ciągu ostatniej dekady, w tym Zygmunta Baumana, Harmuta Rosę i Byung-Chul Hana. Na koniec poddano analizie Ducha liturgii Romano Guardiniego jako dającej lekarstwo na pewien rodzaj antyświątecznej kultury, która jest źródłem nudy w późnej nowoczesności. Nuda nie jest problemem związanym z obrzędem, ale ze świadomością samego człowieka, który nie nauczył się jeszcze uczestniczyć w autentycznej radości aktu kultu.