Rusycystyka w Izraelu. Od kulturowej separacji do demarginalizacji kultury rosyjsko-żydowskiej

Celem badań jest omówienie kondycji izraelskiej rusycystyki. W tekście wskazuje się uwarunkowania społeczno-polityczne, które wpłynęły na wzrost rangi języka rosyjskiego, omawia się dynamikę spadku jego atrakcyjności, a także perspektywy zainteresowania kulturą rosyjską w Izraelu. Autorka artykułu wymienia nazwiska izraelskich rusycystów i slawistów, omawia ich preferencje badawcze i osiągnięcia w zakresie światowych badań slawistycznych. Badania izraelskich rusycystów dotyczą przede wszystkim literatury pierwszej fali emigracji rosyjskiej. W ostatnim czasie coraz częściej podejmowane są prace nad literaturą rosyjską w kontekście żydowskim i izraelskim. Z przeprowadzonej analizy wynika, że rusycystyka w Izraelu najbardziej intensywnie rozwijała się w latach 90. W XXI wieku zainteresowanie rusycystyką w Izraelu spada ze względu na słabszą znajomość języka i kultury rosyjskiej wśród młodszego pokolenia repatriantów. Wpływ na ten stan rzeczy mają także tendencje światowe i procesy globalizacyjne.