Эмоцыа і рацыа ў беларускай санетыстыцы – на прыкладзе вянка санетаў Яна Чыквіна "Святая Студня" і перакладаў "Крымскіх санетаў" Адама Міцкевіча на беларускую мову

W artykule zostały omówione dwa nurty rozwoju białoruskiej sonetystyki: nurt klasyczny zainicjowany przez M aksima Bahdanowicza (tzw. nurt bahdanowiczowski) oraz nurt awangardowy, zapoczątkowany przez J ankę Kupałę (tzw. nurt kupałowski). Autor podkreśla, że sonet jako gatunek literacki zajmuje ważne miejsce w poezji białoruskiej XX w. i jest wykorzystywany również współcześnie . Białoruscy poeci często świadomie nie przestrzegali zasad kompozycyjnych sonetu, ponadto preferowali opisy własnych stanów emocjonalnych, elementy racjonalne odsuwając na dalszy plan. Dzięki zastosowaniu metody komparatystycznej analizie poddano formę i treść : cyklu sonetów Święta studnia ( Святая студня) , przekładów Sonetów krymskich Adama Mickiewicza na język białoruski oraz podobny ch utwor ów poetów białoruskich (cykl u sonetów Narocz ( Нарач ) Nila Hilewicza oraz Apokalips y duszy Zmitroka Marozaua). Dokonano również analiz y sposobu rytmizowan ia cyklu sonetów Święta studnia Jana Czykwina oraz  przekład uSonetów krymskich . Wskazano , nieregularne rytmy sonetów wolnych pozwalają na wieloaspektową interpretację tekstu. W artykule udowodniono, że omówione nurty rozwojowe sonetystyki współistniały w w XX w. i funkcjonują w naszych czasach. O ile jednak w twórczości autorów białoruskich początkowo dominował nurt awangardowy, o tyle obecnie obserwujemy powrót do sonetu w jego klasycznej formie.