Tendencje w edukacji dzieci niepełnosprawnych – szanse i zagrożenia

Tendencje w rozwoju teorii pedagogiki specjalnej oraz w zakresie zmian organizacyjnych i przeobrażeniach programowych w edukacji dzieci z niepełnosprawnością mają zdecydowanie charakter prointegracyjny i pronormalizacyjny. W polskich realiach decydujące znaczenie dla wdrażania i dynamiki zmian miał niewątpliwie fakt przystąpienia do Unii Europejskiej w 2004 roku. Członkostwo narzuciło określone zobowiązania do przestrzegania standardów unijnych również w zakresie organizacji edukacji dzieci i młodzieży, w tym dzieci ze specjalnymi potrzebami. Celem opracowania jest pokazanie przeobrażeń zachodzących w kształceniu dzieci z niepełnosprawnością w Polsce w ostatniej dekadzie (po przystąpieniu do Unii Europejskiej). Ważne jest prześledzenie konkretnych danych liczbowych prezentujących twarde informacje o: instytucjach, formach edukacji, uczniach o specjalnych potrzebach oraz o rodzajach wsparcia psychologiczno-pedagogicznego i finansowego. Przedstawione dane zostały pozyskane z różnych dostępnych źródeł zawierających informacje statystyczne z zakresu oświaty i wychowania.