Wpływ systemu wychowawczego św. Jana Bosko na działalność opiekuńczo-wychowawczą zgromadzeń zakonnych w Polsce

Święty ksiądz Jan Bosko (1815–1888) był wybitnym wychowawcą młodzieży, twórcą oryginalnego systemu wychowawczego zwanego prewencyjnym (zapobiegawczym). Założył nowe zgromadzenia zakonne – salezjanów – zajmujących się opieką i wychowaniem byłych małoletnich więźniów, opuszczonych i osieroconych chłopców z okolic Turynu. W roku 1872 opiekę nad ubogimi i osieroconymi dziewczętami powierzył nowemu zgromadzeniu Córek Maryi Wspomożycielki (salezjanki). Program opieki nad podopiecznymi był oparty na zasadach wychowania chrześcijańskiego, życiu eucharystycznym wychowanków, których w zakładach i oratoriach otaczano rozumną miłością, przyjaźnią i dobrocią. Podopieczni uczęszczali do zorganizowanych dla nich szkół zawodowych i warsztatów, które w przyszłości dawały im szansę na lepsze życie. Końcem XIX wieku zakon ten został sprowadzony na ziemie polskie, gdzie prężnie się rozwijał. Z salezjańskich wzorców wychowawczych współcześnie czerpią także inne zgromadzenia zakonne zajmujące się wychowaniem dzieci i młodzieży na ziemiach polskich, tj.: Zgromadzenie św. Michała Archanioła, Zgromadzenie Sióstr św. Michała Archanioła (michalitki), Zgromadzenie Sióstr Pasterek od Opatrzności Bożej, a także stowarzyszenia świeckie działające w tzw. Rodzinie Salezjańskiej.