W trosce o młodzież. Stanisław Podoleński SJ, pedagog (nie)znany

Troska o harmonijne wychowanie młodych pokoleń jest wpisana w działalność wychowawczą podejmowaną przez wiele środowisk, zaczynając od rodziny, szkoły, przez państwo i Kościół. W II Rzeczypospolitej wszystkie te środowiska podjęły dyskusję nad właściwym kierunkiem wychowania przyszłych pokoleń. Jednym z priorytetowych zadań była troska o właściwe wychowanie zdrowotne i fizyczne młodzieży. W dyskurs o istotnej roli edukacji prozdrowotnej włączył się jezuita Stanisław Podoleński. Problematyka podjęta w artykule dotyczy jego poglądów na istotę wychowania zdrowotnego i fizycznego jako wyraz troski o harmonijne wychowanie młodych w II Rzeczypospolitej. Stanisława Podoleńskiego należy zaliczyć do grona aktywnych i zaangażowanych w działalność edukacyjną pedagogów w II Rzeczypospolitej. Bliskie mu były problemy młodych ludzi. W swoich publikacjach podkreślał, że istnieje nierozerwalny związek pomiędzy wychowaniem fizycznym i zdrowotnym a duchowym i intelektualnym człowieka. Jego zdaniem troska o harmonijny rozwój wszystkich sfer młodego człowieka jest podstawowym obowiązkiem rodziców, wychowawców, a nawet całego społeczeństwa.