Zjawisko krytyki w stosunkach pracy – wybrane aspekty

Artykuł został poświęcony zjawisku krytyki w stosunkach pracy, które z uwagi na zobowiązaniowy, podporządkowany i ciągły charakter pracowniczego zatrudnienia odczuwa zarówno pracownik, jak i pracodawca. W treści dokonano rozróżnienia krytyki uzasadnionej od nieuzasadnionej, wraz z odwołaniem się do najnowszego orzecznictwa Sądu Najwyższego. W zakończeniu podkreślono, że obowiązek dbałości o środowisko pracy wolne od nieuzasadnionej krytyki przekłada się na stabilizację zatrudnienia oraz w dużej mierze decyduje o przebiegu pracy zespołowej, co oznacza, że staje się on obowiązkiem powszechnym, a nie prywatnym konkretnego człowieka.