Pamiętnik Wacława Sieroszewskiego jako przykład pogranicza literatury i polityki historycznej

Pamiętnik Wacława Sieroszewskiego – młodopolskiego pisarza i działacza politycznego, związanego z orientacją polityczną Józefa Piłsudskiego – wydany został przez Andrzeja Lama pod koniec lat 50. XX wieku (jako tom 16. Dzieł Sieroszewskiego) w wersji okrojonej, przede wszystkim ze względów cenzuralnych. Jest to przykład dokumentu osobistego, sytuującego się na pograniczu beletrystyki, literatury faktu i polityki historycznej. Jego analiza pokazuje, jak wydarzenia historyczne i światopogląd polityczny twórcy modelują jego narrację pamiętnikarską, powodując, że tekst literacki przybiera formę hybrydyczną, daleką od jednoznacznej klasyfikacji gatunkowej.