Odbicie faktów historycznych w kształtowaniu średniowiecznej antroponimii (na przykładzie Hontu)

W artykule omówiono sposób, w jaki utworzony został dwuimienny system antroponimiczny – pierwotny system imienny (pierwsze imię) ewoluował w system dwuimienny (imię + przydomek), a następnie zakorzenił się system trójimienny (imię + nazwisko dziedziczne/rodowe + element funkcjonalny nazwy nieoficjalnej). W okresie gdy przydomek stał się nazwą dziedziczną, która była  przekazywana następnemu pokoleniu, zaczął funkcjonować jako zwykłe nazwisko, a jego wartość semantyczna wygasła. Jako materiał do analizy wykorzystano spisy mieszkańców w regionie Hont na Słowacji. Elementy funkcjonalne nazw nieoficjalnych odpowiadają dzisiejszym elementom nieoficjalnej antroponimii; w przeszłości motywowały je zawód właściciela, atrybuty psychiczne i fizyczne lub miejsce pochodzenia. Analiza tych nazw przynosi ważną wiedzę na temat historii: antroponimy dostarczają informacji dotyczące wykonywanego zawodu, pochodzenia i wyglądu ludzi w średniowieczu.