Poetički portret Branimira Šćepanovića u kontekstu savremene crnogorske proze

U radu Poetički portret Branimira Šćepanovića u kontekstu savremene crnogorske proze autorica Sofija Kalezić-Đuričković kritički analizira romane Branimira Šćepanovića (Podgorica, 1937) – Sramno leto, Usta puna zemlje i Iskupljenje – kao i njegovu novelu Smrt gospodina Goluže, koji čine koliko u strukturnom pogledu različita, toliko u motivskom i značenjskom smislu kompatibilna djela. U svojoj prozi Šćepanović asimiluje harmoničan spoj izvornog spisateljskog talenta i tradicionalnu, zavičajnu prostornu podlogu, čiji je ambijent usklađen sa uvjerljivim psihološkim likom glavnog junaka. Lirski pasaži su nadahnuti i ekspresivni, a sva njegova djela, obuhvatajući i scenaristička ostvarenja, posjeduju specifičnu filozofičnost, koja umnogostručava tumačenja teksta, čime se značenje uzdiže na univerzalni nivo. Nejasno podvučena linija između irealnog i mogućeg, pripovjedne situacije karakteriše apsurdom i bizarnošću; stvarnosno i fikcijsko zamjenjuju mjesta, pa radnja izgleda smještena u novu, oneobičenu i izglobljenu stvarnost. Primarnu okolnost kojom su Šćepanovićevi junaci predisponirani za tragični epilog, predstavlja njihov opsesivni povratak u zavičaj.