Razvoj paradigmi i modela uporabe računala u nastavi: od pomoći u poučavanju prema kreativnom i otvorenom kontekstu učenja

U članku autorica polazi od teze da je uporaba računala u učenju i poučavanju uvjetovana trima osnovnim čimbenicima: razvojem tehnologije, suvremenim postmodernističkim kontekstom razmišljanja i djelovanja te kroz vrijeme izmjenjivanim poimanjem procesa učenja i poučavanja. Prikazujući razvojnu liniju uporabe računala, kroz različite modele koji su se sukcesivno ostvarivali u odgojno-obrazovnom radu, autorica dovodi u odnos pedagošku praksu s tada aktualnim i u pedagogiji prihvaćenim teorijama učenja i čovjekovog razvoja. Krećući od biheviorističkih teorija učenja, preko opće teorije sustava i nastave orijentirane na nastavnika, pa sve do trenutno važećih teorija socijalno orijentiranog konstruktivizma, naznačuje promjene na paradigmatskoj i praktičnoj razini. Suvremene načine primjene informacijsko-komunikacijske tehnologije oslikava kroz niz primjera njene svrhovite i pedagoški osmišljene uporabe u procesima učenja i poučavanja te naznačuje moguće buduće trendove navedene uporabe. Cilj je aktualizacija obrazovanja kroz afirmaciju nastavne uporabe IKT-a, kao poticajnog i danas nezaobilaznog sredstva u uravnoteživanju didaktičkih principa individualizacije i socijalizacije, kao i u izgrađivanju poticajnog i otvorenog konteksta učenja bliskog današnjim generacijama djece i mladih.