Milczenie jako strategia komunikacyjna ludzi w kulturze ubóstwa

Artykuł prezentuje wyniki badań nad sposobem komunikacji w kulturze ubóstwa, które są zawarte w wypowiedziach ludzi skrajnie ubogich, charakteryzujących codzienne interakcje z innymi. Analizowane procesy komunikowania ograniczone są do interakcji w ramach rodziny. Głównymi źródłami analizy prezentowanej w tym artykule są prace O. Lewisa, które stanowią podstawę teoretyczną dotyczącą koncepcji kultury ubóstwa zaproponowaną przez autora, a także Pamiętniki bezrobotnych, których opublikowanie w latach 30.  XX wieku oraz 2003-2006 było odpowiedzią na rozpisane konkursy pamiętnikarskie. Celem niniejszego artykułu jest ukazanie podobnych sposobów interakcyjnych i komunikacyjnych, które w kulturze ubóstwa charakteryzują się wyizolowaniem społecznym. Przejawem tego jest zaniechanie komunikacji, obranie w relacjach z innymi strategii milczenia. Jednym z zagadnień artykułu jest charakterystyka dyskursu, podejmowania prób porozumiewania z tymi, którzy prezentują przewagę wobec osób słabszych, będących w pozycji podporządkowania.