Wdzięczność – cnota zaniedbana. Możliwość wykorzystania teorii psychologicznych w katolickiej refleksji teologicznomoralnej nad wychowaniem do wdzięczności.

Artykuł prezentuje refleksje nad cnotą wdzięczności podejmowane przez aretologię moralną i psychologię pozytywną. Można mówić o zaniedbaniu tematu wdzięczności we współczesnych naukach humanistycznych i teologii, co próbuje się naprawić na gruncie psychologii. Może to stać się inspiracją także dla teologii moralnej. Teologowie moraliści, za św. Tomaszem z Akwinu, zaliczają wdzięczność do cnót pokrewnych sprawiedliwości, niewdzięczność uznają za grzech. Na polu psychologii pozytywnej podejmuje się szerokie badania wdzięczności, m.in. opisując strategie jej rozwoju, co może być wykorzystane w katolickiej koncepcji wychowania tej cnoty.