Wyzwania dla związków zawodowych w dobie bieżącego kryzysu ekonomicznego w Unii Europejskiej

Procesy zachodzące w gospodarce państw tworzących Unię Europejską cechuje wyraźna symultaniczność, względny progres PKB odnotowywany w Europie Północnej kontrastuje z dysolucją struktur na Południu, postrzeganym zarówno  poprzez pryzmat załamania gospodarki, jak i implozję niezadowolenia społecznego. Bezrobocie i towarzyszące temu zjawisku negatywne aspekty tworzą niebezpieczną bazę konfliktów, dezorganizujących i wyniszczających każde społeczeństwo. Wydarzenia te niejednokrotnie pogłębia kryzys strukturalny i instytucjonalny, szczególnie mocno identyfikowany z obszarami pozbawionymi bodźców innowacyjności, oparty na niewykorzystaniu mocy wytwórczych i braku alternatyw. Obok inwersji rozwoju gospodarczego, w  mniejszym lub większym stopniu dotykającym wszystkie kraje, nie mniej ważną jest płaszczyzna relacji społecznych, która w swoim zasięgu obejmuje zagadnienia dotyczące rynku pracy i wyzwań dotyczących budowy nowego kształtu ustroju społecznego, obligując wszystkie podmioty sporu do koabitacji.