System awansów naukowych w Polsce: ewolucja i aspekty instytucjonalne

Celem artykułu jest prezentacja, w wymiarze historycznym, ewolucji systemu awansów naukowych w Polsce, ze szczególnym uwzględnieniem rozwiązań z okresu po rozpoczęciu transformacji ustrojowej.  Autor opracowania wykorzystuje elementy analizy i aparatu pojęciowego typowego dla ekonomii instytucjonalnej, zarówno w jej wariancie określanym czasem mianem starej ekonomii instytucjonalnej, jak i tak zwanej nowej ekonomii instytucjonalnej. Analiza zmian systemu awansów naukowych w Polsce w okresie od odzyskania niepodległości w 1918, a zwłaszcza w okresie po II wojnie światowej, wskazuje na wyraźnie ewolucyjny,  a nie rewolucyjny charakter zmian, z występowaniem wyraźnego tzw. uzależnienia od ścieżki rozwoju oraz istotną rolą, obok instytucji formalnych związanych ze zmianami legislacyjnymi, instytucji nieformalnych z obszaru tradycji, zwyczaju czy dyskusji o reakcji na bodźce.