Analiza wypłacalności zakładów ubezpieczeń w Solvency II na przykładzie wybranych ubezpieczycieli

Wypłacalność jest jednym z kluczowych czynników funkcjonowania każdego przedsiębiorstwa, w tym w szczególności zakładów ubezpieczeń. Z uwagi na charakter prowadzonej działalności kwestia wypłacalności ubezpieczycieli jest od dawna szczegółowo uregulowana nie tylko prawem krajowym, lecz także normami prawa europejskiego. Rynek ubezpieczeń w ostatnim czasie przechodzi istotną zmianę. Dotychczas obowiązujące reguły Solvency I – dobrze już poznane przez ubezpieczycieli i w sumie niezbyt skomplikowane –zastępowane są dyrektywą Solvency II, która jest ogromnym wyzwaniem dla rynku ubezpieczeniowego. Podstawowym celem artykułu jest analiza wypłacalności wybranej grupy dziesięciu polskich zakładów ubezpieczeń według rozwiązań przyjętych w nowym systemie prawnym uregulowanym dyrektywą Solvency II. W pracy omówiono także podstawowe zagadnienia związane z pojęciem wypłacalności zakładów ubezpieczeń, uregulowaniem tych kwestii w prawodawstwie oraz dokonano ogólnej charakterystyki wymagań stawianych zakładom ubezpieczeń w reżimie Solvency II. Jest to pierwsza praca, która odwołuje się do danych finansowych polskich ubezpieczycieli ujawnionych po raz pierwszy w maju 2017 r. w zupełnie nowych sprawozdaniach o wypłacalności i kondycji finansowej (SFCR).