ZASADY WYNAGRADZANIA W SPORCIE W KONTEKŚCIE IDEI SPRAWIEDLIWOŚCI I RÓWNOŚCI PŁCI

Punktem wyjścia prezentowanego artykułu są dwie debaty dotyczące wysokości nagród finansowych w sporcie. Pierwsza z nich dotyczy maratonu Solidarności z 2010 r., a druga decyzji o wyrównaniu nagród finansowych podczas turniejów tenisowych Roland Garros i Wimbledon w 2007 r. Wykorzystując argumenty pojawiające się w obydwu debatach, staram się odpowiedzieć na dwa pytania: 1) za co przyznawane są nagrody finansowe czy – mówiąc ogólniej – według jakich zasad wynagradzane są osiągnięcia sportowe oraz 2) czy obowiązujące w sporcie zasady wynagradzania są sprawiedliwe z punktu widzenia równości płci. Rozważam również, jak zasady te wpisują się w dyskurs różnicy płciowej legitymizowany, w przypadku sportu, poprzez różnice natury biologicznej. W artykule odwołuję się zarówno do takich zjawisk kształtujących współczesny sport, jak podporządkowanie zasadom rynkowym i medialnych, jak i do koncepcji teoretycznych (na przykład teorii sprawiedliwości Rawlsa) czy klasycznego już artykułu Jane English Sex Equity in Sports z 1978 r.