Hybrydowość granic Unii Europejskiej w środowisku międzynarodowym

Granica jest kluczowym elementem strategii bezpieczeństwa państwa. UE jako podmiot stosunków międzynarodowych przyczyniła się do jakościowej zmiany istoty granic państwowych. Z jednej strony uwzględnia jej funkcję porządkowania dwóch systemów prawnych na poziomie suwerennych państw, a z drugiej „odrywa” granicę od jej jedynie terytorialnego wymiaru, wyznaczającego zakres owej suwerenności, i umieszcza w przestrzeni, gdzie zachodzi synteza interakcji między różnymi podmiotami stosunków międzynarodowych. Idea funkcjonowania granic Unii Europejskiej wpasowuje się w koncepcję hybrydowej struktury samej Unii. Jest unikalnym bytem w kategorii prawa międzynarodowego, nie mając swojego odpowiednika w żadnej innej aktualnej strukturze integracyjnej. Granice UE są hybrydową formą tradycyjnie rozumianego określenia granicy w odniesieniu do państwa, cechuje je nie jednorodność i zmienność funkcjonalna oraz wysoka wrażliwość na turbulencje środowiska międzynarodowego.