Znakowanie żywności jako instrument realizacji celów prawa żywnościowego – wybrane problemy

W artykule podjęto próbę ustalenia, w jaki sposób cele prawa żywnościowego są realizowane przez przyjętą regulację dotyczącą znakowania żywności, oraz zbadania w tym zakresie relacji pomiędzy realizacją poszczególnych celów. Wychodząc od zarysowania poszczególnych celów prawa żywnościowego, przypisano do nich i omówiono uregulowania znakowania żywności o charakterze ogólnym i szczegółowym, nakierowane na realizację poszczególnych celów. Przeprowadzona analiza prowadzi do wniosku, że dwa spośród celów prawa żywnościowego, tj. ochrona zdrowia i życia oraz ochrona interesów konsumentów i rzetelności obrotu, realizowane są w przeważającej mierze przepisami kształtującymi obowiązkowy zakres informacji podawanych na etykiecie. Ponadto ochronie konsumentów służą zasady znakowania, z podstawową zasadą niewprowadzania w błąd. Z kolei ochrona środowiska i dobrostanu zwierząt realizowana jest w aktualnym stanie prawnym w niewielkim zakresie regulacjami o charakterze szczegółowym. Zważywszy na oczekiwania konsumentów dotyczące informacji środowiskowej i informacji dotyczącej ochrony dobrostanu zwierząt, w artykule zaproponowano wprowadzenie regulacji ramowej, określającej zasady stosowania oświadczeń środowiskowych, podobnej do regulacji oświadczeń żywieniowych i zdrowotnych.