Abe Kōbō – między modernizmem a postmodernizmem. Rozważania wokół powieści Kangurowy notatnik

Przypominając polskim czytelnikom znaczenie twórczości Abe Kōbō (1924-1993) w literaturze japońskiej, pisarza nieżyjącego od ponad dwudziestu lat, autor artykułu formułuje propozycję kategoryzacji jego powieści, opowiadań i dramatów. Wykazuje, że w niemal całej twórczości Abe posługiwał się konwencją charakterystyczną dla modernizmu europejskiego. Natomiast w ostatniej powieści Kangarū nōto (Kangurowy notatnik, 1991), analizowanej szczegółowo w artykule, posłużył się absurdalnymi toposami, fragmentaryzacją bohatera, hybrydyzacją itp. chwytami europejskiej i amerykańskiej powieści postmodernistycznej. Chociaż wiele z tych technik stosował sporadycznie we wcześniejszych utworach, to w strukturze świata przedstawionego i bohatera Kangurowego notatniku odnajdujemy właściwie ich sumę. Bezimienny bohater tej powieści, skierowany przez lekarza do ciepłych źródeł z powodutajemniczej choroby, polegającej na wyrastaniu rzepy na goleniu, odbywa ostatnią podróżpodziemnymi korytarzami w nieznane.