Jezus i Samarytanka (J 4,1-42): spotkanie pragnień. Uwagi na kanwie Super Evangelium S. Ioannis Lectura św. Tomasza z Akwinu

Święty Tomasz z Akwinu wśród komentowanych tekstów biblijnych pochyla się także nad Ewangelią św. Jana. Fragment, który stanowi podstawę niniejszego artykułu, omawia spotkanie Jezusa z Samarytanką przy studni jakubowej. Bazuje na rozdziale czwartym Tomaszowego komentarza Super Evangelium S. Ioannis Lectura (J 4,1-42; n. 549-663). Tekst biblijny zostaje odczytany w kontekście boskich i ludzkich pragnień: pragnienia zbawienia wszystkich ludzi, odwzajemnionej miłości, daru łaski Ducha Świętego, oczyszczenia z uwikłania w grzech, poznania prawdy o Bogu i o sobie. Dzięki darowi łaski Ducha Świętego, czyli „wodzie żywej”, człowiek może wzrastać w prawdziwych pragnieniach, a także oczyścić swoje serce z uwikłania w namiętności i grzeszne żądze. Cała rozległa tematyka ludzkich uczuć i pożądań, która znajdzie swoje systematyczne rozwinięcie w tekstach Sumy teologii czy De veritate, posiada ugruntowane podstawy biblijne. Tomaszowa egzegeza, swój przyszły potencjał teologii i antropologii uczuć, zakotwicza tutaj w metaforach biblijnych i sensie duchowym.