Malarka (nie)zwykła. Wanda Gentil-Tippenhauer i jej związki z międzywojenną Bydgoszczą

Wanda Gentil-Tippenhauer kojarzona jest głównie z twórczością zakopiańską. Zanim ta urodzona na Haiti malarka i miłośniczka gór osiadła w stolicy Tatr, w okresie międzywojennym utrzymywała prywatne i zawodowe kontakty z Bydgoszczą. W mieście nad Brdą, gdzie mieszkała z matką i siostrą, brała udział w działalności bydgoskiego środowiska artystycznego. W jej dorobku twórczym można znaleźć prace plastyczne, do których inspirację czerpała z pięknych widoków i architektury Bydgoszczy. Z dużym powodzeniem prezentowała swoje akwarele i inne dzieła na wystawach organizowanych przez lokalne Muzeum Miejskie, z „Pierwszą wystawą artystek polskich” (1930) na czele; dzięki temu pozyskano kilka jej obrazów i chustę batikową do tutejszych zbiorów muzealnych. Gentil-Tippenhauer jest jedną z nielicznych artystek, które kreowały bydgoską plastykę w Drugiej Rzeczypospolitej, jednak bydgoszczanom związki, jakie niewątpliwie miała z miastem nad Brdą, pozostają właściwie nieznane. Warto omówić aktywność tej (nie)zwykłej artystki w życiu kulturalnym międzywojennej Bydgoszczy, jej działalność artystyczną i literacką – także na tle twórczości innych przedwojennych malarek.