Μια αδημοσίευτη μαρτυρία

Η μαρτυρία της Αγαθής Νοτίδου αφορά στην περίοδο 1940-1953. Η ίδια υπήρξε στε'λεχος της Εθνικής Αλληλεγγύης Αθήνας, ε'ζησε ως εξόριστη στη Χίο και στο Τρίκερι, καταδικάσθηκε σε θάνατο και αποφυλακίσθηκε με αναστολή το 1953. Η μαρτυρία γράφτηκε το 1958, μεταγράψηκε το 1977, αλλά δεν εκδόθηκε ποτέ'. Στο άρθρο αυτό, η αναζήτηση των αιτίων της μη ε'κδοσης αναδεικνύει τον σημαντικό ρόλο της εκάστοτε πολιτικής συγκυρίας στη γραφή/ε'κδοση μαρτυριών, στον καθορισμό του περιεχομε'νου τους και, τελικά, στη διαμόρφωση της μνήμης. Επισημαίνει τους λόγους για τους οποίους η γραφή/ε'κδοση μαρτυριών των εξόριστων γυναικών προηγείται των φυλακισμένων, καθώς και ότι οι δηλωσίες δεν συνηθίζουν να εκδίδουν μαρτυρίες. Και η Αγαθή Νοτίδου ήταν ‘παρ’ ολίγον’ δηλωσίας.