Ψηφιακή Πολιτειότητα και Εκπαίδευση. Η ιδιότητα του πολίτη σήμερα: εννοιολογήσεις και προβληματισμοί

Η σύγχρονη ιστορία του Ανθρώπου ξεδιπλώνεται καθώς γράφεται πάνω σε δύο βασικούς άξονες που σχεδόν μονοπωλούν το σχετικό λόγο στις κύριες πτυχές του:  παγκοσμιοποίηση και σύγχρονες τεχνολογίες. Η ιδιότητά του ατόμου ως ενεργό, συνεπές και υπεύθυνο υποκείμενο στα πλαίσια μιας διευρυμένης, καθότι παγκοσμιοποιημένης, κοινωνίας φωτίζει, επαναδομεί και αναδομεί το περιεχόμενο της πολιτειακής του οντότητας. Ο σημερινός Άνθρωπος είναι ο (ενεργός) πολίτης του Κόσμου, μιας μη-περιοριστικής μορφής Πολιτείας που διαχέεται και διαστέλλεται στο χωρο-χρόνο, αναπτύσσεται δυναμικά και πολυδιάστατα, δημιουργώντας νέες συνθήκες μέσα στις οποίες Αυτός (το υποκείμενο/πολίτης) εξελίσσεται. Οφείλοντας (ως πολίτης) εξ ορισμού να ανταποκριθεί ορθολογικά, με σεβασμό, σύνεση και υπευθυνότητα σε ένα εξόχως ανομοιογενές και ετερόκλητο, πλέον, πλέγμα σχέσεων, διασφαλίζει την αρμονική του ‘συμβίωση’ (ως κοινωνικό ον) εντός και εκτός πραγματικών όρων και πλαισίων, με τον κυβερνοχώρο να συνιστά και να λειτουργεί ως μια παράλληλη διάσταση της σύγχρονης Πολιτείας. Η νέα μορφή πολιτειότητας ακολουθεί κατά πόδας τις επιταγές (και ανάγκες) της ψηφιακής εποχής, διαμορφώνοντας ένα εξελιγμένο πλαίσιο εννοιολογήσεων εντός του οποίου καλείται ο σύγχρονος πολίτης, με την εκπαίδευση ως το πιο ενδεδειγμένο μέσο ενίσχυσης της ταυτότητάς του, να βρει το δρόμο του μέσα από τις πολύπλοκες και ενίοτε αποπροσανατολιστικές ατραπούς που ορίζει η τεχνολογική πρόοδος και εξέλιξη, αποφεύγοντας τις Σειρήνες και τα παραπλανητικά θέλγητρα ενός σύγχρονου (κι ενίοτε α-σύγχρονου)  σύμπαντος λόγων.