Άτυπη απασχόληση και ο ρόλος του κράτους στην ελληνική αγορά εργασίας

Το εργασιακό πρότυπο στη μεταπολεμική Ελλάδα διέφερε σημαντικά από αυτό της πλήρους, σταθερής και ρυθμισμένης μισθωτής απασχόλησης, που ίσχυε στις οικονομικά αναπτυγμένες χώρες την ίδια περίοδο και αποτέλεσε το πρότυπο αναφοράς για τον ορισμό της τυπικής απασχόλησης. Η διαδικασία σύγκλισης με το φορντιστικό πρότυπο μισθωτής απασχόλησης που έλαβε χώρα στην Ελλάδα μετά την πτώση της δικτατορίας δεν περιόρισε τις παραδοσιακές άτυπες μορφές απασχόλησης (αυτοαπασχόληση, απλήρωτη εργασία στην οικογενειακή επιχείρηση, εποχιακή απασχόληση, ανασφάλιστη εργασία). Αντίθετα, δίπλα στις τελευταίες, προσέθεσε νέες, που εμφανίσθηκαν ως αντίδραση στην παραπάνω διαδικασία. Το κράτος συνέβαλε στην εξάπλωση της άτυπης απασχόλησης περισσότερο με την ανοχή του στις παραβιάσεις της εργατικής και κοινωνικής νομοθεσίας παρά μέσω άμεσης παρέμβασης.