Οι Ευρωπαϊκές πολιτικές για την εκπαίδευση των χαρισματικών παιδιών. Μία συγκριτική αποτίμηση.

Σε κάθε προηγμένο κράτος που στηρίζεται στις αρχές της δημοκρατίας και της κοινωνικής δικαιοσύνης, θεωρείται απαραίτητη η πλήρης ανάπτυξη των ικανοτήτων όλων των μαθητών, συνεπώς και των χαρισματικών παιδιών, στο πλαίσιο των ίσων εκπαιδευτικών ευκαιριών. Στις ευρωπαϊκές χώρες δεν υπάρχει ένα ομοιόμορφο εκπαιδευτικό σύστημα υποστήριξης των χαρισματικών παιδιών. Κάποια κράτη ακολουθούν μία προσέγγιση συμπερίληψης, ενώ σε κάποια άλλα τα χαρισματικά παιδιά εκπαιδεύονται σαν μία ομάδα με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες (Łubianka & Sękowski, 2013). Δυστυχώς, η ελληνική εκπαιδευτική πραγματικότητα είναι απογοητευτική, καθώς δεν υπάρχει ειδική μέριμνα για το σχεδιασμό και την εφαρμογή προγραμμάτων προσαρμοσμένων για το σκοπό αυτό (Φουστάνα, 2007). Τα πρότυπα σχολεία ίσως αποτελούν μία δομή που κινείται προς την κατεύθυνση αυτή. Κάποια από τα εκπαιδευτικά μέτρα τα οποία θα μπορούσαν να υιοθετηθούν στη Ελλάδα για την εκπαίδευση των χαρισματικών μαθητών είναι τα προγράμματα εμπλουτισμού, ένα διαφοροποιημένο αναλυτικό πρόγραμμα, καθώς και η σχετική επιμόρφωση των εκπαιδευτικών (Θεοδωρίδου, 2006).