Επιθυμία και συναίσθημα στις Ηρωίδες του Οβιδίου

Η παρούσα διδακτορική διατριβή επιχειρεί να ερευνήσει τη φύση και την έκφραση των συναισθημάτων στις Ηρωίδες του Οβίδιου, μία συλλογή από δεκαπέντε έμμετρες επιστολές που απευθύνουν γυναίκες της ελληνικής και ρωμαϊκής μυθολογίας σε άντρες που τις έχουν εγκαταλείψει. Ξεκινώντας από τη φιλοσοφική θεώρηση και τη ρητορική αξιοποίηση των συναισθημάτων, κυρίως από τον Κικέρωνα και τον Κοϊντιλιανό, η παρούσα διδακτορική διατριβή αξιοποιεί τόσο την άποψη της Laurel Fulkerson (2005) ότι οι γυναίκες συγγραφείς των συγκεκριμένων επιστολών ανήκουν σε μία εικονική λογοτεχνική κοινότητα όσο και την πρόταση της Barbara Rosenwein (2006) ότι είναι δυνατό να υφίστανται συναισθηματικές κοινότητες, τα μέλη των οποίων «μαθαίνουν» να εκφράζουν τα συναισθήματά τους με συγκεκριμένο λεκτικό τρόπο. Με βάση τα παραπάνω και έχοντας ως αφετηρία το κείμενο επιχειρείται η καταγραφή των λεκτικών τρόπων αποτύπωσης των συναισθημάτων και η συγκριτική μελέτη των επιστολών, ώστε να αποδειχθεί η συναισθηματική σχέση των γυναικών επιστολογράφων μεταξύ τους και η ύπαρξη μιας συναισθηματικής κοινότητας στο συγκεκριμένο οβιδιανό έργο.