Χαρτογραφώντας

Η παρούσα διδακτορική διατριβή αποτελεί μία προσπάθεια να χαρτογραφηθεί ο χώρος ως μία συνάρθρωση αναπαραστάσεων, πρακτικών και σχέσεων που συνεχώς μεταβάλλεται, περιφράσσει και δημιουργεί κοινά.Έχοντας εμπνευστεί, μεταξύ άλλων, από το έργο του Foucault για τις σχέσεις εξουσίας, τη θεωρία και μεθοδολογία των συναρθρώσεων των Deleuze και Guattari και σε συνδυασμό με την κριτική πολιτική της χαρτογράφησης και την αγωνιστική έρευνα η εργασία προσεγγίζει φιλοσοφικά, επιστημολογικά, πρακτικά και πολιτικά ζητήματα της γεωγραφίας και χαρτογραφίας.Τοποθετημένη, επίσης, στη σημερινή κρίση του καπιταλιστικού συστήματος και του νεοφιλελεύθερου μοντέλου η έρευνα επιχειρεί να αναδείξει τις ολοένα και πιο σύνθετες πτυχές της εξουσίας μέσα από δύο παράλληλες λειτουργίες˙ αρχικά, με μία αλληγορική αφήγηση για τις χαρτογραφήσεις και, στη συνέχεια, μέσα από το λεξιλόγιο των περιφράξεων και των κοινών. Το αποτέλεσμα είναι ότι χαρτογραφούνται χώροι και σχέσεις μαζί με αναπαραστάσεις και πρακτικές που εντείνουν το διαχωρισμό και τον έλεγχο και άλλες που αποτελούν κατώφλι συναντήσεων και συλλογικών πράξεων μοιράσματος. Η έννοια των συναρθρώσεων είναι σημαντική στην έρευνα καθώς αποτυπώνει πλήθος μετασχηματισμών, συμβιώσεων και δυνατοτήτων. Αντλώντας από το σχετικό έργο διάφορων στοχαστών, υποστηρίζω ότι το συναρθρωμένο σκεπτικό είναι αναγκαίο για μία νέα θεώρηση των χαρτογραφήσεων, των περιφράξεων και των κοινών ως διαδικασίες μέσα σε συνεχώς μεταβαλλόμενους χώρους, σχέσεις και δράσεις.