Σχεδιασμός διαμεσικών μαθησιακών περιβαλλόντων για τη συνεκπαίδευση

Η εκπαίδευση των μαθητών με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, διότι παρόλο που οι μαθητές μπορεί να εμφανίζουν κοινά χαρακτηριστικά σύμφωνα με τη διάγνωσή τους, εντούτοις απαιτεί προσωποποιημένες προσεγγίσεις μάθησης. Η προσωποποιημένη μάθηση είναι μια καινοτόμος τάση σε πολλά εκπαιδευτικά περιβάλλοντα, όπως είναι και τα περιβάλλοντα συνεκπαίδευσης, η οποία προϋποθέτει την προσαρμογή των μεθόδων διδασκαλίας. Οι μέθοδοι αυτές πληρούν τις απαιτήσεις της παιδαγωγικής του 21ου αιώνα, της διαφοροποιημένης παιδαγωγικής και των αρχών του καθολικού σχεδιασμού για τη μάθηση. Για το βέλτιστο αποτέλεσμα μιας σύγχρονης παιδαγωγικής προσέγγισης είναι απαραίτητη η αξιοποίηση της σύγχρονης τεχνολογίας, με προσιτό εξοπλισμό, όπως είναι τα tablets και τα smartphones, και εύκολες στη χρήση εφαρμογές, οι οποίες μπορούν να υποστηρίξουν εκπαιδευτικούς και μαθητές οπουδήποτε και οποτεδήποτε. Με δεδομένο ότι οι εκπαιδευτικοί θεωρούνται ο μοχλός κάθε εκπαιδευτικής καινοτομίας, λαμβάνονται υπόψη οι απόψεις τους αναφορικά με τα εμπόδια για την εισαγωγή ψηφιακών μαθησιακών εργαλείων στην τάξη, όπως είναι η έλλειψη κατάρτισης, εξοπλισμού και εκπαιδευτικού υλικού. Υπό αυτό το πρίσμα, η συγγραφική ομάδα στο παρόν άρθρο παρουσιάζει πρακτικές σχεδιασμού και ανάπτυξης εφαρμογών βασισμένες στην τεχνολογία αιχμής, όπως είναι η επαυξημένη πραγματικότητα, που σε συνδυασμό με τα παραδοσιακά puzzles και τις τεχνικές της παιχνιδοποίησης ορίζουν το πεδίο της διαμεσικής μάθησης.