Yabancı Dil Türkçe Öğreten İngilizce Öğretmenleri İle Bir Durum İncelemesi: "Türkçe Balta Girmemiş

Learning Turkish as a foreign language has gained importanceand popularity in the past few decades around the world. As aconsequence of this growing demand, institutions are obliged to offermore courses for learners and train more effective educators of Turkishas a foreign language. Turkish is still being taught widely byacademicians who mostly have not received any training courses,seminars, teaching practice opportunities or even lesson observationopportunities before they enter this area of teaching. Turkish as aforeign language courses are mostly being taught by educators whohold Linguistics, Turkish Language and Literature, Turkish, English,French or German Language Education degrees. In this study, selfefficacybelief levels of English teachers who are teaching their nativelanguage, Turkish, as a foreign language was measured. Data wascollected through a survey, personal interviews and block lessonobservations. Collected data was used to determine the levels of selfefficacybeliefs, the effects of being a native speaker of the targetlanguage, and difficulties in teaching Turkish grammar. Results showthat even though they are the native speakers of Turkish, Englishteachers’ self-efficacy belief levels were low, and this state affects thechoice of in-class activities and other educational decisions of theparticular teachers. Son yıllarda dünyada yabancı dil olarak Türkçe öğrenmek isteyenlerin sayısındaki artış, ilgili eğitim kurumlarının bu alanda daha çok arzda bulunmasını, bu arzı sağlayabilmek için de donanımlı öğretmen yetiştirmesini zorunlu kılmıştır. Yabancı dil olarak Türkçe eğitimi günümüzde hâlâ anadili Türkçe olan ancak çoğunluğu Türkçenin yabancı dil olarak öğretilmesine yönelik bir eğitim almamış akademisyenler tarafından yürütülmektedir. Bu akademisyenler çoğunlukla Dilbilim, Türk Dili ve Edebiyatı, Türkçe, İngilizce, Fransızca, Almanca Öğretmenlikleri bölümlerinden mezun olmuş eğitimcilerdir. Bu eğitimciler, yabancı dil olarak Türkçe derslerini verimli bir şekilde sürdürebilmek için gerekli bilgilere, öğretim deneyimleri sırasında deneme-yanılma yöntemiyle ya da meslektaşlarına danışma yoluyla ulaşabilmektedirler. İngilizce öğretmenliği eğitimi almış, anadili Türkçe olan ve Türkçeyi yabancı dil olarak öğreten öğretmenlerin özyeterlik inancının ölçüldüğü bu çalışmada özyeterlik anketi, bireysel görüşmeler ve ders gözlemleri yollarıyla veri toplanmıştır. Toplanan verilerin analizinde, kendi anadilini öğretmenin avantajları ve dezavantajları ile Türkçe gramerinin anlatımında zorluk yaşanan alanlar üzerine yoğunlaşılmıştır. Yabancı dil olarak Türkçe öğretimine özgü bir eğitim, seminer, staj vs. dönemi geçirmeden bu alanda eğitim vermeye başlayan öğretmenlerin özyeterlik inanç düzeylerinin düşük olduğu; bu durumun öğretmenlerin sınıf içi eğitsel etkinlik seçimlerini ve öğretim ile ilgili diğer kararlarını etkilediği ortaya çıkmıştır. Toplanan verilerden yola çıkarak, Türkçeyi yabancı dil olarak öğretecek akademisyenlerin eğitimiyle ilgili çıkarım ve önerilerde bulunulmuştur