Evaluation of Osteoinductive and Osteoconductive Effect of the Amniotic Membrane in Bone Defects due to Open Fractures in Rabbits

The repair of long bone segmental defects is one of the most challenging problems in orthopaedic surgery. In this study, the researchers decided to carry out animal experiments on the use of HAM in the bone defect to evaluate the osteoinductive effects of it, and to also use it as a guide for the regular production of bone, without waiting for membrane production (MASQUELET method). Materials and Methods: Twenty New Zealand white male adult rabbits were used in the study, and divided into 4 groups. The surgical site was prepared with the purpose of working on the left forearm diaphysis. In each radius, a bone defect of 15mm in length was created .The fixation of the radius was not done because the support of the ulna was sufficient .The defect was not filled with anything in group 1; however, a tube shaped HAM was inserted in group 2, a Tendon shaped HAM was utilized for group 3 and a Tube shaped HAM +bone graft (DBM) was used in group 4. Results: Bone formation was radiographically observed in the defects which had been implanted using tube shaped HAM (group 2), that was complete in 60% and partially complete in 40% of the cases. No bone formation was seen at up to 8 weeks after surgery in group 1 and 3.A small amount of bone formation was observed at both ends and the ulnar site of the defect in group 4. Conclusion: These results of the study indicate that tube shaped HAM could have an osteoconductive and osteoinductive effects in large segmental bone defects. Key Words: Human Amniotic membrane (HAM),rabbits,osteoconductive, osteoinductive. مقدمه: ترمیم دیفکت های استخوانی بلند یکی از مشکلات مورد بحث در ارتوپدی می باشد. در این مطالعه محققان تصمیم گرفتند تا با مطالعه روی حیوانات و استفاده از غشای آمنیوتیک در دیفکت استخوانی به بررسی اثرات استئواینداکتیو آن بپردازند، همچنین از آن به عنوان یک گاید برای تولید منظم استخوان استفاده کنند و منتظر جهت تولید غشاء ( که در روش ماسکوله استفاده می شود) نباشیم. روش کار: بیست عدد خرگوش بالغ سفید نر در این مطالعه استفاده شد و به چهار گروه تقسیم شدند. محل جراحی برای کار روی دیافیز ساعد چپ آماده شد. در هر رادیوس یک دیفکت استخوانی به طول 15mm ایجاد شد. فیکسیشن رادیوس به علت ساپورت کافی استخوان اولنا لازم نبود و صورت نگرفت. در گروه یک ( کنترل) هیچ ماده ای استفاده نشد.در گروه دو غشای آمنیوتیک لوله شکل به کار رفت. در گروه سه غشای آمنیوتیک به شکل تاندون ( پرکردن کل دیفکت ) استفاده شد. و در گروه چهار غشای آمنیوتیک لوله شکل و بون گرافت به کار رفت. نتایج: تولید استخوان از نظر رادیولوژیک در گروه دو مشاهده شد. که در 60 درصد کامل و در 40 درصد نسبی بود. هیچ تولید استخوانی در گروه های یک و سه بعد از هشت هفته از جراحی مشاهده نشد. مقدار کمی تولید استخوان در دو طرف دیفکت و سمت اولنار دیفکت در گروه چهار مشاهده شد. بحث و نتیجه گیری: نتایج این مطالعه نشان دادند که غشای آمنیوتیک لوله شکل می تواند اثرات استئواینداکتیو و استئوکانداکتیو در دیفکت های استخوانی بزرگ داشته باشد. واژگان کلیدی: غشای آمنیوتیک، خرگوش، استئواینداکتیو، استئوکانداکتیو