Modele współpracy biegłego rewidenta z audytorami wewnętrznymi w polskich jednostkach

Celem artykułu jest przedstawienie teoretycznych modeli relacji biegłego rewidenta z audytorami wewnętrznymi w jednostkach oraz warunków doskonalenia współpracy między nimi. W artykule podjęto próbę uporządkowania zagadnień teoretycznych dotyczących relacji i doskonalenia współpracy między biegłym rewidentem a audytem wewnętrznym w jednostkach. Na podstawie przeprowadzonych badań w jednostkach sektora finansów publicznych oraz jednostkach sektora finansowego opisano cztery teoretyczne modele relacji biegłego rewidenta z audytorami wewnętrznymi oraz wnioski na temat praktyki ich stosowania w badanych jednostkach. Przestawiono autorską listę pytań kontrolnych. Pytania te uwzględniają nowe wytyczne Międzynarodowych Standardów Rewizji Finansowej w kontekście wielu wymagań, które wynikają ze stosowania Międzynarodowych Standardów Praktyki Zawodowej Audytorów Wewnętrznych. Przedstawiono warunki usprawnienia współpracy obu grup zawodowych. Jako metody badawcze zastosowano analizę krytyczną literatury przedmiotowej, standardów i przepisów prawnych, metodę dedukcyjną oraz syntezę wniosków z analizy