Aan de grond genageld door regels en angstcultuur?

1 Inleiding Zes jaar geleden, in de herfst van 2001, was de ontrafeling van Enron in volle gang. De nasleep van deze en andere aff aires heeft de accountantswereld in mijn beleving dramatisch beïnvloed. Accountants hebben zich fundamentele vragen gesteld over hun beroep: welke taken moeten we vervullen, welke niet? Hoe onafh ankelijk kunnen en willen we zijn van onze cliënten? Hoe moet het toezicht op accountants worden georganiseerd? Voor zover deze vragen niet spontaan opkwamen bij accountants zelf, zorgde de buitenwereld er wel voor dat ze niet om deze kwesties heen konden. Er kwamen veel nieuwe wetten, regels en instituties, zoals de Sarbanes-Oxley Act (2002) en de Public Company Accounting Oversight Board (PCAOB) in de Verenigde Staten, de Code Tabaksblat (Commissie corporate governance, 2003) en toezicht op accountants en fi nanciële verslaglegging door de Autoriteit Financiële Markten (AFM) in Nederland. Ook de invoering van International Financial Reporting Standards (IFRS) heeft de afgelopen jaren zijn sporen nagelaten, vooral binnen Europa1. In dit artikel beoog ik een bijdrage te leveren aan het debat over de rol van de externe accountant in onze economie. Mijns inziens is de concurrentiepositie van Nederland mede afh ankelijk van hoe goed en effi ciënt de Europese kapitaalmarkten functioneren. Dit artikel beschouwt daarom de Europese kapitaalmarkten en geeft antwoord op de vraag hoe Europa de positie van