De invloed van buyer focus en shared resources op supply chain-integratie

De afgelopen jaren is er in de wetenschappelijke literatuur veel aandacht voor supply chain management en supply chain-integratie. In veel gevallen is de motivatie hiervoor de uiteindelijke klanten te laten profiteren van een betere afstemming tussen de verschillende delen van een voortbrengingsketen door lagere prijzen en betere service. Daarmee is integratie een belangrijk strategisch thema (Stevens, 1989). Volgens Frohlich en Westbrook (2001) is integratie een niet duidelijk gedefinieerd concept en is het lastig om integratie daadwerkelijk empirisch te meten. Er bestaan veel verschillende interpretaties en gedachten over integratie (Van Donk en Van de Vaart, 2001). In veel gevallen wordt integratie als een ééndimensionaal begrip gehanteerd, dat onder alle omstandigheden dezelfde betekenis heeft en altijd noodzakelijk is. Het lijkt echter dat integratie van informatiestromen bijvoorbeeld van meer belang is in supply chains van voedsel (zie Van der Vorst, 2000), terwijl in de autoindustrie vooral Just-In-Time (JIT) en lean-productie voor integratie van belang zijn (zie Lamming, 1993; Taylor en Brunt, 2001). Ketenintegratie hangt dáár samen met lage voorraad en korte levertijden. De diversiteit in typen integratie of de nadruk op bepaalde aspecten van integratie hangen klaarblijkelijk samen met de eigenschappen van een keten. Tot nu toe is het echter onvoldoende duidelijk welke eigenschappen van een keten hierin van belang zijn en welke barrières voor integratie met deze eigenschappen samenhangen. Bij barrières valt te denken aan zeer hoge tussenvoorraden of een gebrekkige informatievoorziening tussen klant en leverancier over de toekomstige vraag of veranderingen in een productontwerp. Ook gebrek aan vertrouwen kan een barrière vormen. Meer in het algemeen is het de vraag welke aspecten van integratie onder bepaalde condities het beste helpen in het opheffen van de barrières in een keten. En wellicht is het zo dat onder bepaalde omstandigheden supply chain-integratie helemaal niet moet worden nagestreefd of slechts in beperkte mate. Een interessante bijdrage aan deze vragen is recentelijk gedaan door een groep onderzoekers rond Griffiths (2000a/b), die het concept buyer focus introduceren. Buyer focus richt zich op het afzonderen van een deel van de productiemiddelen voor de belevering van alle producten voor één klant. Daarmee wordt de weg vrijgemaakt voor vergaande integratie. Op de publicaties van Griffiths et al. na, heeft dit concept nog weinig aandacht gekregen in de literatuur. Een nadere verkenning en positionering zijn derhalve zeker gewenst. In deze bijdrage analyseren we het concept