Oplossing voor een asset allocation puzzel

In een recente uitgave van The American Economie Review introduceren Canner, Mankiw en Weil (1997) de zogenoemde asset allocation puzzel.2 De auteurs constateren dat adviezen uit de praktijk op het gebied van asset allocation niet consistent zijn met het hvo-fund separatietheorema. Dit theorema stelt dat beleggers aandelen en obligaties als risicodragende assets altijd in dezelfde verhoudingen zouden moeten aanhouden bij de samenstelling van beleggings portefeuilles. Volgens financiële adviseurs uit de praktijk zouden agressieve beleggers echter een lagere verhouding tussen obligaties en aandelen moeten aanhouden dan voorzichtige beleggers, wat in tegenspraak is met het theorema. Canner et al. hebben verscheidene verklaringen voor de puzzel onderzocht, maar ze concluderen dat geen enkele verklaring toereikend is. In hun zoektocht naar verklaringen voor de puzzel richten Canner et al. zich vooral op de aannames die ten grondslag liggen aan het twofund separatie-theorema. In hun analyse kunnen normatieve theorieën, en in het bijzonder de nutstheorie, de asset allocation puzzel echter niet verklaren. Ze concluderen dan ook: