BEDRIJFSECONOMIE IN HET ZIEKENHUIS EN HET C.O.Z.

Ontstaan en werkterrein van het Centraal Orgaan Ziekenhuistarieven Sedert de invoering van de Wet Ziekenhuistarieven op 1 juni 1965 speelt het Centraal Orgaan Ziekenhuistarieven een belangrijke rol bij de prijsvorming van ziekenhuisdiensten. Vóór die datum werden deze tarieven vastgesteld door de Minister van Economische Zaken aanvankelijk op grond van de Prijsopdrijvingsen Hamsterwet 1939, vanaf 1961 op grond van de Prijzen wet. Krachtens artikel 2 van de Ziekenhuistariefwet kan de Minister een orgaan aanwijzen als het Centraal Orgaan in de zin van deze wet, indien door de organisaties van ziekenhuizen, van ziekenfondsen en andere belanghebben den een naar het oordeel van de Minister voldoende representatief orgaan is ingesteld, hetwelk zich ten doel stelt de vaststelling van verantwoorde tarie ven te bevorderen. Deze aanwijzing kan de Minister intrekken, indien het orgaan niet meer voldoende representatief is te achten en/of zijn doelstelling niet meer op bevredigende wijze waar kan maken. In het Centraal Orgaan Ziekenhuistarieven zijn vertegenwoordigd de orga nisaties van ziekenhuizen later verenigd in de Vereniging de Nationale Zie kenhuisraad en exponenten van de algemene ziekenfondsen en de particu liere ziektekostenverzekeraars. Het betrekken van deze laatste groep was een novum in de Nederlandse gezondheidszorg, waar in de regel uitsluitend ziekenfondsen bij onderhan delingen op deze schaal betrokken zijn. Teneinde het overleg tussen partijen vanaf het begin meer houvast en objectivering te geven, zijn tevens vier onafhankelijk deskundigen bij het overleg betrokken. Het Centraal Orgaan Ziekenhuistarieven is een stichting, welke een eigen bureau exploiteert, dat gefinancierd wordt uit de verpleeggelden van die instellingen, waarover het prijzentoezicht zich uitstrekt. Formeel ligt de zaak nu zo, dat het C.O.Z. voor ziekenfondspatiënten geen tarieven vaststelt, maar een advies uitbrengt aan de Ziekenfondsraad. Voor wat de tarieven van de particuliere patiënten betreft stelt het Centraal Or gaan Ziekenhuistarieven wel zelf de nodige daarop betrekking hebbende be schikkingen vast. Oorspronkelijk had dit nieuwe systeem van prijsvorming alleen op de algemene ziekenhuizen en sanatoria. Bij Koninklijk Besluit van 12 januari 1968 werd deze wet tevens van kracht voor instellingen, die op basis van de A.W.B.Z. hun kosten vergoed zouden krijgen. Per 1 januari 1968 kwamen de zwakzinnigeninrichtingen en de inrich tingen voor zintuigelijk gehandicapten onder deze wet en voor de verpleeg tehuizen en psychiatrische inrichtingen was zulks het geval per 1 april 1968. Per 1 januari 1970 kwamen de medische kindertehuizen onder de wet, in 1972 volgden de medische kleuterdagverblijven, terwijl in 1973 de dag-